Yazılar
Yaşam, insan, farkındalık ve kendini keşfetme üzerine düşünceler, deneyimler ve ilham veren yazılar.
“yol sensin... ve sen yürüdükçe yol görünür olur...”
Her şey dönüşür… Dönüşmesi için fırsattır aslında aldığımız her nefes bir de... Dünyaya uyandığımız her gün… İnsan bu sebeple yeryüzünde değil mi? Kâinata yapışıp kalmış zihniyetleri hem ekip hem, devirip çevirip cennete hâl eden ya insan..
Ağlıyorum şuan farkedişime, aşığım tanrıçam İnanna çıkabildi o cehennemden kur'dan, zira cehennemin kendisi hep oradaydı, değil mi? Nasıl çıkılacağını anlatmadı mı İnanna? Anlatmadı mı Osiris?
"Bende ki zifiri geceyi ihtişamınla aydınlat diye sana bıraktım; zira ben karanlığı ışığa taşıyan bir elçiysem, sen sabahı yeryüzüne görkemiyle örten o sonsuz ışıksın"......? 6.10.26 Şebnem
Neresinden yazmaya başlamak gerekir bilmiyorum ki, nereye baksam aşk iken... Bu aralar Venüs’ün retrosunu anlatıyor astrolojiyle ilgilenenler de; derler ki değersizlik anlatır bu retro. Oysa gökyüzünün pürüzsüz dilini kalbiyle okuyanlar bilir ki, o sızı bambaşka bir uyanışın müjdecisidir.
"Sus" dedim gönlüme artık... -gonül şişer mi aşktan? -bilmez misin, çatlar yürek hem de şişmek ne ki...
...karnım şiş, nefes alamıyorum… Ölüm yakın mı bana, ben mi içindeyim ölümün? Karışık… 19.1.26
...onun bu asil duruşu, Mevlana’nın o eşsiz sözünü fısıldar kulaklarımıza: "Işık, yaradan sızar."Kiron, kendi derin anlatısıyla tam olarak bunu; her şeye "rağmen" katılaşmamayı, her şeye "rağmen" iyi kalabilmeyi, kalbini kapatmak yerine acıdan bir şifa köprüsü kurarak iyileştirebilmeyi ve sevebilmeyi anlatır. Dünyanın en derin yarası bile, doğru bir ruhun ellerinde insanlığın en parlak ışığına dönüşebilir
Evrenle arandaki bağ kurulduğunda, akış dediğimiz o oluşu evrenin kalp atışıyla yakalarsın. Aslında yakalamak değil, onunla bir olmaktır. O nefes alırken sen verirsin.
