"Bende ki zifiri geceyi ihtişamınla aydınlat diye sana bıraktım; zira ben karanlığı ışığa taşıyan bir elçiysem, sen sabahı yeryüzüne görkemiyle örten o sonsuz ışıksın"......? 6.10.26 Şebnem
"Bende ki zifiri geceyi ihtişamınla aydınlat diye sana bıraktım; zira ben karanlığı ışığa taşıyan bir elçiysem, sen sabahı yeryüzüne görkemiyle örten o sonsuz ışıksın"......?
6.10.26
Şebnem
Diğer Yazılarım
Aynı konular etrafında daha fazla yazı keşfet. Düşünmek, hissetmek ve ilham almak için.
Tüm YazılarEvrenle arandaki bağ kurulduğunda, akış dediğimiz o oluşu evrenin kalp atışıyla yakalarsın. Aslında yakalamak değil, onunla bir olmaktır.
Her şey dönüşür… Dönüşmesi için fırsattır aslında aldığımız her nefes bir de... Dünyaya uyandığımız her gün… İnsan bu sebeple yeryüzünde değil mi?
Neresinden yazmaya başlamak gerekir bilmiyorum ki, nereye baksam aşk iken... Bu aralar Venüs’ün retrosunu anlatıyor astrolojiyle ilgilenenler de; derler ki değersizlik anlatır bu retro.
Ağlıyorum şuan farkedişime, aşığım tanrıçam İnanna çıkabildi o cehennemden kur'dan, zira cehennemin kendisi hep oradaydı, değil mi? Nasıl çıkılacağını anlatmadı mı İnanna?
Herkes kelebeğin güzelliğinden bahseder de, tırtılın onca emeğini kim görür? O daracık şeklinin uzamasını, beklemesini, vazgeçmeyişini...
...onun bu asil duruşu, Mevlana’nın o eşsiz sözünü fısıldar kulaklarımıza: "Işık, yaradan sızar."Kiron, kendi derin anlatısıyla tam olarak bunu; her şeye "rağmen" katılaşmamayı, her şeye "rağmen" iyi kalabilmeyi, kalbini kapatmak yerine acıdan bir şifa köprüsü kurarak iyileştirebilmeyi ve sevebilmeyi anlatır. Dünyanın en derin yarası bile, doğru bir ruhun ellerinde insanlığın en parlak ışığına dönüşebilir
