Kategori
Aşkın farklı halleri, ilişkiler, kendimizle ve başkalarıyla kurduğumuz bağlar üzerine düşünceler, deneyimler ve yazılar.
“Aşk, bizi bize hatırlatan en derin yolculuktur.”
Her şey dönüşür… Dönüşmesi için fırsattır aslında aldığımız her nefes bir de... Dünyaya uyandığımız her gün… İnsan bu sebeple yeryüzünde değil mi? Kâinata yapışıp kalmış zihniyetleri hem ekip hem, devirip çevirip cennete hâl eden ya insan..
Ağlıyorum şuan farkedişime, aşığım tanrıçam İnanna çıkabildi o cehennemden kur'dan, zira cehennemin kendisi hep oradaydı, değil mi? Nasıl çıkılacağını anlatmadı mı İnanna? Anlatmadı mı Osiris?
"Bende ki zifiri geceyi ihtişamınla aydınlat diye sana bıraktım; zira ben karanlığı ışığa taşıyan bir elçiysem, sen sabahı yeryüzüne görkemiyle örten o sonsuz ışıksın"......? 6.10.26 Şebnem
Neresinden yazmaya başlamak gerekir bilmiyorum ki, nereye baksam aşk iken... Bu aralar Venüs’ün retrosunu anlatıyor astrolojiyle ilgilenenler de; derler ki değersizlik anlatır bu retro. Oysa gökyüzünün pürüzsüz dilini kalbiyle okuyanlar bilir ki, o sızı bambaşka bir uyanışın müjdecisidir.
Evrenle arandaki bağ kurulduğunda, akış dediğimiz o oluşu evrenin kalp atışıyla yakalarsın. Aslında yakalamak değil, onunla bir olmaktır. O nefes alırken sen verirsin.
