Akrebi ve Yelkovanı Uzlaştıran Zamansızlık

İstanbul Beyoğlu'nda zamanı tamir eden bir ustayla tanışmak için yola çıktığımda, esrarengiz ve küçücük bir dünyayla karşılaşacağımı düşünmemiştim.

Kapının tokmağına vuruş şeklimden, "Kapının ardındaki kimdir acaba, sessizce vuruyor öyle?" diyerek açmıştı kapıyı Recep Usta.

Beni buyur edince, ömrü onaran o minicik ama devasa atölyeye hayranlıkla baktım. Kendi eksenimde dönüp, kırk elli saniye boyunca o gizemli evrenin içine entegre olmaya gayret ettim.

Antika saatler... Yüzlercesi bir arada. Ve her biri, aynı anda başka bir tonda sesleniyor.

Tatlı bir sohbet ilerledi. Belki beş dakika sürdü ziyaretim. Usta, bana bir yeri işaret etti ve sonra beni uğurladı.

İşte bu kısacık tanışma, demlendikçe açılan zamansızlığı anlatıyor bugün bana.

Aylar önceki bu ziyaret, şimdi tam da "an"a temas ettiğim şu andaki taze hislerimle birleşiyor.

Benim için zaman durmuştu orada. Sanki bütün çağların aynı anda var olduğunu fiziksel olarak deneyimlemiştim.

Duran, tökezleyen, ilerlemek istemeyen akrep ve yelkovanı uzlaştıran, onlara ruh veren dokunuşlarıyla bize aslında neyi unutturmamaya çalıştığını bilmiyorum.

Bildiğim tek şey: Zamanı tamir eden bir usta, o zamanı hatırlatan bir karşılaşma... Ve zihnimde hâlâ açılmaya devam eden zamansız bir mekân.....